ಈ ಜೀವ ನಿನ್ನದು ನೀನು ನನ್ನವಳು....
ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಜೊತೆ ಮಾತಡ್ಬೇಕು ಅಂತಾ ಅನ್ನಿಸ್ತಿಲ್ವಾ? ಅಥವಾ ಮಾತಾಡಬಾರ್ದು ಅಂತಾ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಿಯಾ? ಇರಲಿ ಬಿಡು. ನಿನ್ನ ಸ್ವಭಾವ ಏನಂತ ಗೊತ್ತು. ನಿನ್ನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಕೆದಕಿದವನು ನಾನಲ್ಲವೇ? ಈಗ ಮಾತನಾಡು ಅಂದ್ರೇ.... ಸಾರಿ...! ನೀನು ಕೋಪಗೊಂಡಿರುವೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತು. ಸಮಾಧಾನ ಹೇಳುವಷ್ಟು ಸಲುಗೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವೆ. ಈಗೇಕೆ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುವೆ ಎಂದು ಮಾತ್ರ ಕೇಳಬೇಡ.
ಆ ದಿನ ನಿನ್ನ ದುಃಖಭರಿತ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣ, ನಾನು ಕ್ರೂರಿಯಾದನೇನೋ ಎಂದು ಅನ್ನಿಸಿತು. ಮುಂದಾಲೋಚನೆ ಇಲ್ಲದ ಮಾತುಗಳು, ಎಷ್ಟೇಲ್ಲ ನೋವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಆಗಲೇ ಗೊತ್ತಾಗಿದು. ಇಲ್ಲಿಯವರೆಗೂ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಪ್ರೇಮಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಆದರೆ, ಆ ಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತಿನ ಮೇಲೆ ಸ್ಥಿಮೀತತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ಮಂಜು, ನನ್ನಿಂದ ಆ ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳು ಹೊರಡಲು ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಅತೀಯಾದ ವ್ಯಾಮೋಹವೆ ಕಾರಣ.
"ಏಯ್..! ಕುಳ್ಳ ನೀ ನಂಗೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟಾ ಕಣೋ. ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕೋ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲಾ ಲೇ. ನಮ್ಮ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂಗೆ ಒಪ್ಪಸ್ತೇನಿ. ನನ್ನೆ ಮದ್ವೆ ಆಗೋ. ಅಂತೆಲ್ಲ ಪರಿ ಪರಿ ಕೇಳಿದ್ದಿ." ಆದ್ರೆ, ನಾನೊಬ್ಬ ಮೋಸಗಾರ ಅಂತ ನಿರೂಪಿಸಿ ಬಿಟ್ಟೆ. ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿ, ನಂಬಿಕೆ, ವಿಶ್ವಾಸ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ನಿರ್ಧಯಿ ಪ್ರೇಮಿಯಾದೆ. ಕ್ಷಮಿಸು...! ನಂಗೂ ಒಂದ್ ಮನಸ್ಸಿದೆ. ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೋ. ನಾನೂ ಕೂಡಾ ಮನಸಾರೇ ಪ್ರೀತಿಸಿದೆ. ಸಂದರ್ಭದ ಸುಳಿಗೆ ಸಿಲುಕಿ ಏನೆಲ್ಲ ಸಂಭವಿಸಿತು.
ಮಂಜು, ಈಗ ತಪ್ಪಿನ ಅರಿವಾಗಿದೆ. ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒಪ್ಪಿರುವೆ. ಮತ್ತು ಮನಪೂರ್ವಕ ನಿರ್ಧರಿಸಿರುವೆ. ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನ ನಿನ್ನ ಜೊತೆನೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು. ನಾನು ಕೂಡಾ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೆ ಇನ್ನು ಬೆಲೆ ಕೊಡಲಾರೆ. ನೆಮ್ಮದಿನೇ ಇಲ್ಲ ಅಂದ ಮೇಲೆ ಬೇರೊಬ್ಬರೊಡನೆ ಬದುಕುವದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಹಾಗೆಲ್ಲ ಹೇಳಿ ಮನಸ್ಸು ನೋಯಿಸಿರುವೆ. ಕ್ಷಮಿಸು. ಇನ್ನೆಂದು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೋವಾಗದ ಹಾಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುವೆ. ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಅರ್ಧಭಾಗ ನೀನು. ನನ್ನ ಜೀವವಿರುವವರೆಗೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ರೆಪ್ರೆಯ ಹಾಗೆ ಜೋಪಾನ ಮಾಡುವೆ. ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಈ ಜೀವ ನಿನ್ನದು. ನೀನು ನನ್ನವಳು...!
